Powszechnie znanym faktem z dziedziny okulistyki jest konstatacja, że wady wzroku są na ogól diagnozowane we wczesnym wieku i rozwijają się do momentu osiągnięcia wieku mniej więcej dwudziestu pięciu lat. Nie znaczy to jednak, że osoba, która przekroczyła ten wiek, nie jest narażona na dalsze osłabienie widzenia. Prezbiopia, czyli pogorszenie wzroku wynikające z wieku, dotyka większość ludzi po czterdziestce, a do jej korygowania służą szkła okularowe progresywne albo dwuogniskowe. Różnice między tymi dwoma rodzajami szkieł nie są aż tak duże, jak można by się tego spodziewać. W obu wypadkach mamy do czynienia z okularami o dwóch strefach patrzenia, do dali i do bliży. Szkła okularowe progresywne nie posiadają ostrej granicy pomiędzy strefami, dzięki czemu dają możliwość ostrego widzenia w strefie pośredniej. Okulary dwuogniskowe posiadają wyraźnie od siebie oddzielone strefy optyczne; pogarsza to widzenie w strefie pośredniej, za to daje pełną ostrość w jasno zdefiniowanych strefach dali i bliży.